mobile logo

A ls jonge ouder denk je regelmatig: waarom voelt mijn leven zo hectisch? Dat zou toch anders moeten kunnen? Inderdaad, dat kan! Maar dat vergt wel enig doorzettingsvermogen, en vooral een perspectiefwissel.

Een tijdje terug publiceerde ik een blog over mijn ervaringen met de spitsuurfase, en welke praktische keuzes ik gemaakt heb om die voor mij werkbaar te maken. In deze blog ga ik het hebben over het mentale proces daarachter, en de mindshift die nodig was. Tijdens het hele proces begon me namelijk iets op te vallen: veel beperkingen die ik meende te zien zaten vooral tussen mijn oren. Ik had vaak veel meer ruimte dan ik dacht.

Reset de instellingen

Dat ontdek je pas echt op het moment dat je actief aan de slag gaat met het uitdenken van een werksituatie die bij jouw levensfase past. Ik kan je uit eigen ervaring vertellen dat het zelf vormgeven van je werk-privé balans enorm verrijkend is. Alleen al het even stilstaan en nadenken over vragen als: hoe happy ben je met hoe het nu gaat? Hoe zou je het inrichten als je carte blanche had? Waar liggen jouw individuele prioriteiten, als je heel eerlijk bent?

Het vergt even tijd en energie om je wensen en behoeften helder te krijgen, en daarna om ze daadwerkelijk te implementeren. Maak er dus een serieus project van, bijvoorbeeld door het er vaak over te hebben met mensen die in hetzelfde schuitje zitten of desnoods een coach in te schakelen. Je bent echt niet de enige die hierin (nog) zoekende is! Er zijn vast mensen die het helemaal niet ingewikkeld vinden om werk en gezin te combineren, maar het gaat nu over jou.

Probeer deze oefening eens, bij wijze van voorproefje: wees je een dag lang bewust van hoe vaak je het woord ‘moeten’ gebruikt. Ik moet eigenlijk die-en-die nog even bellen. We moeten dit weekend echt ons gezicht laten zien op dat feestje. Vraag je telkens af: kan ik ‘moeten’ hier vervangen door ‘willen, kunnen of mogen’? Dan voelt het al heel anders…
Je moet eigenlijk best weinig, kwam ik achter door deze oefening. En als iets blijft voelen als moeten, zou ik eens heel kritisch kijken of je ermee door WIL gaan. Daarmee ga je echt het verschil merken!

Zoals je kunt lezen in mijn vorige blog, was voor mij de uitkomst van dit proces dat ik besloot in mijn huidige levensfase maximaal drie dagen per week op locatie te werken, en dat ik werktijd en gezinstijd strikt ging scheiden. Geen seconde spijt van gehad! Uiteraard zal jouw uitkomst er waarschijnlijk heel anders uit zien, het gaat mij erom dat het een bewuste keuze is waarbij je vaak meer ruimte hebt dan je denkt.

Bedenk en voel wat je prioriteiten zijn

Even realistisch denk je wellicht: je werkuren flexibel aanpassen aan je levensfase klinkt natuurlijk mooi, maar er moeten ook rekeningen betaald worden. Klopt helemaal! Ook hier helpt anticiperen en keuzes maken, is mijn ervaring.

Zo’n keuze om tijdelijk minder te gaan werken heeft natuurlijk financiële consequenties. Ik had gelukkig bewust een buffer opgebouwd om dat enigszins op te vangen, maar heb evengoed de tijd genomen om mijn financiële keuzes te overdenken -en voelen. Wat heeft prioriteit: die mooie kleding, die fancy auto, die wintersportvakantie, dat weekendje Disney en vooral die gefilterde Instagramfoto’s ervan… of meer rust en geluk in de overige 50 weken van het jaar?

Daarbij viel het me overigens op dat mensen vaak meegaan met wat normaal gevonden wordt: omdat ze er niet over nadenken, of omdat het lijkt alsof ze geen andere keus hebben. Zo zetten veel jonge stellen zich bijvoorbeeld al voordat ze kinderen krijgen klem, financieel, met een dubbele hypotheek. Daarmee zijn nog steeds vooral jonge moeders alle ruimte kwijt. Zo jammer! Je denkt nu nog dat het allemaal wel gaat lukken en dat je na je verlof weer evenveel aan het werk gaat (en wilt), maar misschien heb je daar na je bevalling wel hele andere ideeën over! Dat kun je vantevoren niet inschatten en het is heel frustrerend als je jezelf de ruimte hebt ontnomen om andere keuzes te maken.

Hou op met de schijn ophouden

Waar ikzelf ook veel te lang, veel te klakkeloos in meegegaan ben is die neiging van jezelf en anderen om op je werk de schone schijn op te houden. Ik deed net of alles bij mij op rolletjes liep, en dat ik het helemaal niet moeilijk vond om een drukke baan te combineren met een jong gezin. Niemand dwong me daartoe, het ging vanzelf en werd niet besproken.

Door daarin mee te gaan hield ik het probleem in stand. Daar ben ik dus mee opgehouden: tegenwoordig deel ik juist heel bewust de uitdagingen waar ik in mijn spitsuurfase tegenaan loop. En dan hoor je ineens dat iedereen tegen dezelfde dingen aanloopt. Dat geeft enorm veel ruimte. Het normaliseert, steekt anderen een hart onder de riem en leidt vaak tot inspiratie. En op termijn, hopelijk, tot échte veranderingen. Doe je mee?

Stop met je schuldig voelen

De meest cruciale les die ik geleerd heb van mijn eigen bewustwordingsproces was deze: schuldgevoel is je ergste vijand. Je werk interessant vinden maakt je geen slechte moeder, en tijd willen doorbrengen met je kinderen maakt je niet ongeschikt voor een ambitieuze carrière! En je mag tijd voor jezelf gewoon belangrijk vinden. Dat recht raak je niet ineens kwijt als je moeder wordt, ook al krijg je dat gevoel soms wel.

Zorg eerst voor jezélf

Als je je schuldig voelt, ben je vooral met anderen bezig. Terwijl het veel belangrijker is om jezélf te vriend te houden. Ik denk echt dat wij Nederlandse vrouwen veel te hard zijn voor onszelf. We vergelijken onszelf constant met andere moeders, die vaak net zo hard een façade ophouden als wij. Of met onze eigen moeders, die veel thuis waren, in een totaal andere tijd. Of met mannelijke en/of collega’s in een andere levensfase, die veel meer bewegingsvrijheid hebben dan wij.

Andermans situatie is niet relevant voor jou. Het gaat om jóúw leven. Gun jezelf dingen, wees een beetje lief voor jezelf! Heb ik ook gedaan. Zo ga ik eens per jaar een lang weekend naar de zon met een vriendin. Want op vakantie met het gezin is harstikke leuk, maar voor moeders niet bepaald ontspannend.

Mijn soloreisje is elk jaar weer een enorme organisatie: wat kan mijn man doen in combinatie met zijn eigen bedrijf, wie brengt en haalt de kids van school, waar kunnen ze wanneer logeren? Maar als ik dan eindelijk in de trein naar Schiphol zit, dan laad ik alweer helemaal op! Het is het zó waard!

En als ik die kaart in het vliegtuig zie, dat je eerst je eigen zuurstofkapje op moet zetten om daarna anderen te kunnen helpen, dan zeg ik tegen mezelf: exact Wies, hou die gedachte vast, en geniet!

Deze blog is geschreven in samenwerking met Linda Bleijenberg, onze blog-expert. De komende tijd gaat zij ons helpen de Qidos-blog nog interessanter te maken. Wil je op de hoogte blijven? Volg ons op LinkedIn, of meld je aan voor de Qidos nieuwsbrief!


Zit je leven te krap? De ruimte ligt bij jezelf!

Blog
Door: Wies Kerkvliet
Voor vrouwen met jonge kinderen en een veeleisende loopbaan is rigoreuze keuzes maken cruciaal. Een ervaringsdeskundige deelt haar verhaal in deze blog.
Lees verder

Help! De ambitieuze moeder verzuipt… tenzij ze leert zwemmen

Blog
Door: Wies Kerkvliet
Voor vrouwen met jonge kinderen en een veeleisende loopbaan is rigoreuze keuzes maken cruciaal. Een ervaringsdeskundige deelt haar verhaal in deze blog.
Lees verder
  Toon alle artikelen

Publicaties