mobile logo

Krachtige mensen: wat zijn dat voor types?

Door: Martijn de Wildt

Wat bedoelen we eigenlijk als we het over krachtige mensen hebben? Wie vind je krachtig, wanneer voel jij je krachtig, en waarom? 

Krachtige mensen: het is al een tijdje een van de drie thema’s van Qidos. En zoals dat gaat met thema’s zie je ze zo vaak dat je ze na verloop van tijd niet echt meer ziet. Toen je ze formuleerde doorvoelde je ze echt, hadden je thema’s betekenis voor je. Een paar jaar en wat levenservaring later kun je soms het gevoel hebben dat je ze niet zo goed onderhouden hebt.

Ze kunnen kortom wel een update gebruiken. 

Dat is precies wat we bij Qidos de komende tijd gaan doen. Edwin kondigde het al aan in zijn laatste blog: we willen onze drie hoofdthema’s weer eens onder de loep nemen en concreet maken. In deze blog trap ik af met een eerste verkenning, in de hoop dat jullie aanknopingspunten zien voor jullie eigen kijk op krachtige mensen. Wie weet raak je zelfs zo geinspireerd dat je je eigen gedachten hierover weer eens onder de loep neemt?

Krachtige mensen dus. Wat zijn dat voor types? 

Voor mij is dat beeld onlosmakelijk verbonden met mijn polderpionierende grootouders. Hoe zij in de grote lege ruimte van de net aangelegde Flevopolder een bestaan uit de modder trokken, met hard werken en inzet van al hun talenten. Ze hadden heel veel vrijheid, maar daarmee ook veel verantwoordelijkheid. Ik heb grote bewondering voor hun doorzettingsvermogen, hun energie, hun weerbaarheid bij tegenslagen, hun wilskracht.

Maar mijn eigen leven heeft eigenlijk hele andere uitdagingen.

Mijn eigen leven ging tot nu toe veel meer over mijn ruimte leren pakken, niet zomaar meegaan met de default manier van dingen doen. Er zit een leercurve in die ik ook bij veel van mijn oud-studiegenoten zie. Je begint als jonge student met de drang om je te onderscheiden en voor het hoogst haalbare te gaan. Omdat je op die leeftijd vaak nog in hokjes denkt, betekent ‘het hoogst haalbare’ eigenlijk maar één ding: een dikbetaalde baan bij een grote speler als KPMG of Shell. Daar heb ik zelf ook snoeihard aan meegedaan. Toen ik een management traineeship bij KLM binnenhaalde was ik de koning te rijk.

Nu, zo’n twintig jaar later, hebben een flink aantal oud-studiegenoten dat hokjesdenken ingewisseld voor iets persoonlijkers. De authentieke corporate tijgers zijn naar volle tevredenheid bij Shell en KPMG gebleven, maar de rest is verder gaan kijken. Ze hebben carrières die aansluiten op hun interesses en wensen: in de zorg, het onderwijs, als zelfstandig ondernemer. Ik ook, zoals jullie weten. Ik zit al een flink aantal jaren op mijn plek bij Qidos.

Daar heb ik geleerd dat ‘het hoogst haalbare’ voor mij niet zoveel met prestigieuze banen te maken heeft.

Het gaat veel meer over zelfkennis. Weten waar je vandaan komt, hoe je gevormd bent door wat je allemaal meegemaakt hebt, waarom je doet wat je doet, wat je nodig hebt om op je best te zijn. Hoe ouder ik word en hoe meer ervaring ik opdoe, hoe meer ruimte ik ga nemen om de dingen te doen op een manier die bij mij past.

Ik voel me krachtig als ik niet geleefd wordt, maar zelf aan het stuur zit. Als ik in beweging blijf. Als ik nieuwe dingen leer uit pure nieuwsgierigheid, niet omdat het moet. Als ik tijd voor mezelf durf te nemen, tijd heb om te reflecteren en feedback te vragen aan anderen.

Je voelt je natuurlijk niet altijd zo krachtig. 

Er zijn soms periodes waarin je onder druk staat, waarin je kwetsbaar bent – afgelopen jaar nog, toen de Qidos Academie niet lukte! Toch, hoe ouder ik word, hoe beter ik hiermee om kan gaan. Ik weet hoe het voelt als het wel goed gaat, en vertrouw erop dat ik dat gevoel weer terug kan vinden.

Onlangs hoorde ik een metafoor die dat gevoel perfect samenvat, over zeilen. Beginnende zeilers worden vaak onrustig van luwtes: ze zien hun zeilen slap vallen, voelen de boot vertragen, en gaan aan het roer en aan de lijnen trekken om geen snelheid te verliezen. Als ze de luwte dan voorbij zijn is de boot helemaal uit koers, en moeten roer en zeilen weer terug naar de toestand van vóór de luwte. Tegen de tijd dat alles weer goed staat, is de boot zijn snelheid compleet kwijt.

Ervaren zeilers doen niets van dit alles. Ze houden hun roer recht, wachten rustig af tot ze de luwte door zijn, en zodra de wind de zeilen weer pakt staan die zeilen precies goed om weer snelheid te maken.

Ik ben zelf geen zeiler, maar dit kwam me heel bekend voor!

Een krachtig mens: ik denk dat het niet iets is wat je bent, maar iets wat je doorlopend wordt. Je ontwikkelt erheen, wordt steeds meer jezelf. Dat proces komt vaak terug in Qidos trainingen – Jouw APK heeft dat bijvoorbeeld ook heel sterk. Het lijkt alsof mensen moeten leren om hun eigen kracht te zien, om die serieus te nemen, voordat ze er ruimte aan kunnen geven. Zolang ze dat inzicht niet hebben, varen ze noodgedwongen op andere bakens.

Het is een reis, een zoektocht naar de plek waar je leven ‘klopt’, en naar manieren om  je werk en leven zo soepel en zinvol mogelijk in te richten. Er is geen recept voor. Je kunt het proces niet versnellen. Je moet het gewoon leven.

Daar ga ik in 2018 lekker ontspannen mee door. Jullie ook? Ik wens jullie allemaal een krachtig nieuw jaar, en kijk uit naar onze volgende ontmoeting!

 

Deze blog is geschreven in samenwerking met Linda Bleijenberg, onze nieuwe blog-expert. De komende tijd gaat zij ons helpen de Qidos-blog nog interessanter te maken. Wil je op de hoogte blijven? Volg ons op LinkedIn, of meld je aan voor de Qidos nieuwsbrief!

 

Terug naar overzicht

Meer blogs