mobile logo

Verkeerde afslag? Maak er een waardevolle omweg van!

Door: Edwin Brink

Wat doe je als je ergens een verkeerde afslag hebt genomen en even de weg kwijt bent? Dan ga je terug naar de kaart. En als die niet duidelijk genoeg is, verbeter je de routebeschrijving.

Bij Qidos hebben we dit onlangs nog gedaan, naar aanleiding van ons mislukte Qidos Academie-uitstapje. Heb je Martijn’s blog hierover al gelezen? Daarin vertelt hij het hele verhaal, en wat hij er persoonlijk van geleerd heeft. Maar misschien is het ook wel leerzaam om jullie te vertellen hoe het crisisoverleg met de Qidossers ging.

Hoe doe je dat precies, weer op de goede weg terecht komen?

Nu is het helemaal niet onze stijl om jullie uitgebreide regels en stappenplannen op te leggen – zoals ook tijdens het overleg weer naar voren kwam. Maar we delen wel graag onze kennis en ervaringen, want wie weet heb je er iets aan. Daarom in deze blog: de vier stappen die we nodig hadden om tot een passend besluit te komen.

In een notendop ging het zo. We begonnen met een evaluatie van het Academie-project. Vervolgens zoomden we uit naar Qidos als geheel, en waar normaalgesproken onze kracht ligt. In stap drie bekeken we waar de mismatch precies vandaan kwam, waarna we bij de laatste stap genoeg informatie hadden om goede conclusies te trekken.

Bij stap twee formuleerden we ook nog een set bruikbare criteria voor toekomstige projecten: onze routebeschrijving, als het ware. Zo werd de verkeerde afslag ineens een nuttige omweg!

 

Stap 1

Waar staan we nu, en hoe zijn we hier terecht gekomen? 

We begonnen met het in kaart brengen van onze situatie. We stelden onszelf en elkaar vragen als: hoe zijn we gekomen waar we nu zijn, in dit project? Wat zijn onze successen en wat zijn de lessen?

Bij onze evaluatie van de Qidos Academie kwam al vrij snel een gevoel van opluchting naar boven. Deze sessie gaf ons de ruimte om lekker speels en ondernemend bezig te zijn, en het bleek dat iedereen dat gemist had. Ongemerkt was de Academie gaan voelen als een harnas, als iets dat onze bewegingsvrijheid inperkte.

Terwijl we bij Qidos juist geloven in vrijheid, flexibiliteit, vernieuwing.

We zijn meestal niet erg formeel. Regels en modellen en protocollen vinden we beperkend. Omdat geen project hetzelfde is, hebben we ruimte nodig om te doen wat bij de situatie – en vooral bij de mensen in die situatie – past. Die ruimte krijgen we bij Qidos ook, omdat we onszelf heel bewust hebben georganiseerd als een club van krachtige mensen die op basis van onderling vertrouwen samenwerken.

Deze houding resulteert in grote betrokkenheid, intensieve samenwerking, en een enorme executiekracht. Ik ben daar echt trots op! Zet een groep Qidossers op een project, en het staat in no time in de steigers. Alleen zijn we met dit specifieke project dus totaal vergeten te reflecteren.

Bizar toch?

We zijn nota bene trainers en coaches, reflecteren is voor ons praktisch hetzelfde als ademen. En toch is het bij het Academie-project op de een of andere manier uit het zicht geraakt. Hoe kon dat in hemelsnaam gebeuren?

Ik kan natuurlijk niet voor alle Qidossers spreken, maar voor mij persoonlijk had het te maken met loyaliteit. Ik ben een pleaser: ik wilde graag dat de Academie een succes werd, want dat gunde ik ons team en met name Martijn heel erg. Hij was er super enthousiast over, en die fijne club Qidossers zat zo lekker bergen te verzetten… Dus hoewel ik misschien wel mijn twijfels had, besloot ik gewoon om ook mijn schouders eronder te zetten en er samen een succes van te maken.

Absoluut een leerpunt voor mij, ja.

 

Stap 2

Kijk naar je andere, succesvolle activiteiten. Hoe pak je dingen normaalgesproken aan?

Bij deze stap parkeerden we de Academie even, om beter zicht te hebben op de dingen die wel goed gaan. Wat is ons recept voor succes? Wanneer loopt het soepel? Wat is nu typisch Qidos?

Juist omdat dit project niet goed voelde maakte het heel veel duidelijk over onze voorkeuren. Het schuurde een beetje, wat ervoor zorgde dat we met onze neus op ons ongemak gedrukt werden. Het was echt bevrijdend om weer aansluiting te vinden bij onze oorspronkelijke kracht, de plek waar het stroomt. Onder welke omstandigheden voelt een Qidosser zich als een vis in het water? Dat was makkelijk: we formuleerden in een mum van tijd deze vijf ‘ontwerpcriteria’.

 


1. We starten altijd vanuit het waarom. Alles wat we doen is expliciet gekoppeld aan tenminste één van onze drie hoofdthema’s: krachtige mensen, verbindende leiders en bewegende organisaties. Daar doen we het uiteindelijk voor.

2. We beginnen klein. We starten op bescheiden schaal, voor een specifieke doelgroep. Daarna improviseren en experimenteren we wat, en dan zien we vanzelf waar de groei zit.

3. We willen niet concurreren met de competitie, we willen ons juist van hen onderscheiden. Uniek, verrassend en vernieuwend uit de hoek komen. Onze eigen weg volgen.

4. We werken samen met onze opdrachtgevers en partners. In cocreatie met lijnmanagers, HR en medewerkers ontwikkelen we trainingen op maat.

5. We dragen graag bij aan de maatschappij. Bijvoorbeeld door kosteloze plekken te creëren voor mensen die niet zo snel toegang tot onze trainingen hebben, maar die het wel echt goed kunnen gebruiken.


 

Stap 3

Waar zit de mismatch tussen het mislukte project en je normale recept voor succes?

Nou, deze stap was helemaal een eitje. Bij de Qidos Academie ging het op de punten 2, 3 en 4 natuurlijk faliekant mis. Veel te groot opgezet, veel te veel gericht op wat de competitie al aanbood, weinig met opdrachtgevers gepraat. Het is nog een wonder dat we het zo lang uitgehouden hebben.

 

Stap 4

Conclusies

Vooral na die derde stap was een drastische conclusie onvermijdelijk: we gaan het Academie concept helemaal loslaten. We blijven wel open aanbod trainingen aanbieden, maar dan als vervolg op bestaande in company trajecten of op aanvraag van onze opdrachtgevers, niet als losse tak van Qidos.

Daar schrokken we toch nog wel een beetje van. We hadden tenslotte heel veel tijd, geld, energie en enthousiasme in de Academie geïnvesteerd. Maar het voelde evengoed als de juiste beslissing. Bevrijdend zelfs! We hebben er met z’n allen voor gekozen om een bewegende organisatie te zijn, en daar hoort ook bij dat je leert van je fouten en je koers erop aanpast.

 

En nu … actie!

De komende tijd gaan we concrete invulling geven aan ons besluit. De eerste actie was de doorstart van Jouw APK, waar Martijn ook al over schreef. De pilot daarvan is inmiddels geweest, en de website voor deze training is bijna af. Meer info daarover volgt dus binnenkort!

Verder denken we op het moment na over manieren om die vijf ontwerpcriteria nog beter te verankeren in alles wat we doen. Punt 2 en 4 bijvoorbeeld, ‘klein beginnen’ en ‘opdrachtgevers als vertrekpunt’: zou het niet mooi zijn om onze opdrachtgevers nog veel gerichter uit te nodigen om mee te denken en te experimenteren?

Ook op punt 1, ‘begin bij het waarom’, valt volgens ons nog wel wat winst te behalen. We hebben die drie thema’s al vrij lang, maar het kan vast geen kwaad om ze toch weer eens onder de loep te nemen. Daar gaan we de komende tijd onze blog voor gebruiken, via een serie van drie blogs over onze hoofdthema’s:  krachtige mensen, verbindende leiders, en bewegende organisaties.

Benieuwd? Hou onze blog en LinkedIn pagina in de gaten, of meld je aan voor de Qidos nieuwsbrief! 

 

Deze blog is geschreven in samenwerking met Linda Bleijenberg, onze nieuwe blog-expert. De komende tijd gaat zij ons helpen de Qidos-blog nog interessanter te maken.

 

Terug naar overzicht

Meer blogs